The Weaver Who Saw the Wasted Half of Every Cut

In a peaceful village where people shared all their work, there lived a craftswoman named Tabi.

In een vredig dorp waar mensen al hun werk deelden, woonde een vakvrouw genaamd Tabi.

The village believed that good work should help everyone.

Het dorp geloofde dat goed werk iedereen moest helpen.

One morning, Tabi watched two men using a long saw to cut wood.

Op een ochtend keek Tabi toe hoe twee mannen een lange zaag gebruikten om hout te zagen.

The men pushed the saw forward and pulled it back.

De mannen duwden de zaag vooruit en trokken hem terug.

But the blade only cut on the push stroke.

Maar het blad sneed alleen bij de voorwaartse beweging.

The pull stroke did nothing.

De terugwaartse beweging deed niets.

Half of all their effort was wasted.

De helft van al hun inspanning was verspild.

Tabi thought about this.

Tabi dacht hierover na.

She went to her spinning wheel.

Ze ging naar haar spinnewiel.

The wheel turned in circles and never stopped to go back.

Het wiel draaide in cirkels en stopte nooit om terug te gaan.

She had an idea.

Ze had een idee.

She attached a round blade to a spinning shaft powered by water.

Ze bevestigde een rond blad aan een draaiende as aangedreven door water.

The blade turned in one direction forever.

Het blad draaide altijd in één richting.

It cut on every part of the turn.

Het sneed bij elk deel van de draai.

No effort was wasted.

Geen inspanning werd verspild.

The new saw spread to mills across the land.

De nieuwe zaag verspreidde zich naar molens in het hele land.

Workers could cut twice as much wood in the same time.

Arbeiders konden in dezelfde tijd twee keer zoveel hout zagen.

Tabi did not put her name on the invention.

Tabi zette haar naam niet op de uitvinding.

In her village, ideas belonged to everyone.

In haar dorp behoorden ideeën aan iedereen.

But the wood remembered the clean circles her blade had cut.

Maar het hout herinnerde zich de schone cirkels die haar blad had gesneden.