The Weaver Who Gave Words to Machines

Once there was a clever weaver named Jana.

Er was eens een slimme wever die Jana heette.

She did not weave cloth.

Ze weefde geen stof.

She wove words into patterns that machines could read.

Ze weefde woorden in patronen die machines konden lezen.

In her village, the market keepers had big problems.

In haar dorp hadden de marktkooplieden grote problemen.

They had many numbers to count.

Ze hadden veel getallen te tellen.

They had many orders to write.

Ze hadden veel bestellingen te schrijven.

Everything was done by hand and it took a very long time.

Alles werd met de hand gedaan en dat kostte heel veel tijd.

Jana thought: machines can help, but only if they understand the language of business.

Jana dacht: machines kunnen helpen, maar alleen als ze de taal van handel begrijpen.

So Jana began to write.

Dus begon Jana te schrijven.

She wrote rules for how a machine should read a number.

Ze schreef regels voor hoe een machine een getal moet lezen.

She wrote rules for how a machine should follow an order.

Ze schreef regels voor hoe een machine een opdracht moet uitvoeren.

She worked with many others to build a shared language.

Ze werkte met velen samen om een gemeenschappelijke taal te bouwen.

Some people said the language was too plain.

Sommige mensen zeiden dat de taal te eenvoudig was.

They wanted something clever and full of tricks.

Ze wilden iets slims en vol trucjes.

But Jana said: plain is best.

Maar Jana zei: eenvoud is het beste.

A simple word is better than a fancy one if everyone can understand it.

Een eenvoudig woord is beter dan een mooi woord als iedereen het begrijpt.

Years passed.

De jaren gingen voorbij.

Jana also made a second language for harder problems.

Jana maakte ook een tweede taal voor moeilijkere problemen.

She organized great meetings so that all the language makers could share their ideas.

Ze organiseerde grote bijeenkomsten zodat alle taalbouwers hun ideeën konden delen.

She became a leader among them.

Ze werd een leider onder hen.

She was the first woman to lead their whole group.

Ze was de eerste vrouw die hun hele groep leidde.

When Jana was old, she smiled.

Toen Jana oud was, glimlachte ze.

Across the land, in every counting house and every shop, her plain words still ran inside the machines.

Door heel het land, in elk kantoor en elke winkel, liepen haar eenvoudige woorden nog steeds in de machines.

No one saw them.

Niemand zag ze.

But everything worked because of them.

Maar alles werkte dankzij hen.

The greatest work is often the work no one sees.

Het grootste werk is vaak het werk dat niemand ziet.