The Weaver Who Gave Windows to the World

In a valley of blinking machines, there lived a weaver named Ada.

In een vallei van knipperende machines woonde een wever genaamd Ada.

While others spoke of looms as tools for experts, Ada dreamed of a loom anyone could use.

Terwijl anderen over weefgetouwen spraken als gereedschap voor experts, droomde Ada van een weefgetouw dat iedereen kon gebruiken.

She joined a great workshop called the Crystal Lab, where clever people built thinking machines.

Ze sloot zich aan bij een groot werkplaats genaamd het Kristallaboratorium, waar slimme mensen denkende machines bouwden.

Ada worked on a special loom called the Living Thread.

Ada werkte aan een speciaal weefgetouw genaamd de Levende Draad.

This loom did not work with strings and needles.

Dit weefgetouw werkte niet met draden en naalden.

It worked with pictures, windows, and little pointing sticks.

Het werkte met afbeeldingen, vensters en kleine aanwijsstokjes.

Ada showed the Living Thread to many visitors.

Ada toonde de Levende Draad aan veel bezoekers.

One group came from a faraway orchard.

Een groep kwam uit een ver boomgaard.

They watched carefully and said nothing, but their eyes were full of ideas.

Ze keken aandachtig en zeiden niets, maar hun ogen waren vol ideeën.

Years later, looms with windows and pointing sticks appeared everywhere.

Jaren later verschenen overal weefgetouwen met vensters en aanwijsstokjes.

Every home, every school, every shop had one.

Elk huis, elke school, elke winkel had er één.

The orchard builders became famous.

De boomgaardbouwers werden beroemd.

Ada's name was forgotten by most.

Ada's naam werd door de meesten vergeten.

But Ada kept weaving.

Maar Ada bleef weven.

She taught children how to think with patterns.

Ze leerde kinderen hoe ze met patronen konden denken.

She said the greatest cloth is made when many hands learn to weave.

Ze zei dat het mooiste kleed wordt gemaakt wanneer vele handen leren weven.