The Star-Writer Who Saved the Sky Journey

Once upon a time, there was a young woman named Mara who loved to write instructions for thinking machines.

Er was eens een jonge vrouw genaamd Mara die graag instructies schreef voor denkende machines.

She worked in a great tower where clever people built a ship to travel to the moon.

Ze werkte in een grote toren waar slimme mensen een schip bouwden om naar de maan te reizen.

Mara brought her little daughter to the tower on quiet nights.

Mara bracht haar kleine dochter mee naar de toren op stille nachten.

While others slept, Mara wrote long scrolls of instructions.

Terwijl anderen sliepen, schreef Mara lange rollen met instructies.

The instructions told the ship what to do when something went wrong.

De instructies vertelden het schip wat het moest doen als er iets mis ging.

Her friends laughed a little.

Haar vrienden lachten een beetje.

"What if nothing goes wrong?" they said.

"Wat als er niets misgaat?" zeiden ze.

Mara smiled.

Mara glimlachte.

"Then the instructions will sleep.

"Dan zullen de instructies slapen.

But if something goes wrong, they will wake up."

Maar als er iets misgaat, zullen ze wakker worden."

The day of the great journey came.

De dag van de grote reis was aangebroken.

Mara watched from the tower as the ship rose into the sky.

Mara keek vanuit de toren toe hoe het schip de lucht in steeg.

Then, a warning bell rang inside the ship.

Toen klonk er een waarschuwingsbel in het schip.

Too many tasks were running at once.

Er werden te veel taken tegelijk uitgevoerd.

The ship's thinking machine was getting confused.

De denkende machine van het schip raakte in de war.

But Mara's instructions woke up.

Maar de instructies van Mara werden wakker.

They said: "Only do the most important things.

Ze zeiden: "Doe alleen de belangrijkste dingen.

Let go of the rest."

Laat de rest los."

The thinking machine listened.

De denkende machine luisterde.

It kept only the most important task alive.

Het hield alleen de belangrijkste taak in leven.

The ship reached the moon.

Het schip bereikte de maan.

Afterwards, everyone cheered for the brave travelers.

Daarna juichten alle mensen voor de dappere reizigers.

But few cheered for Mara.

Maar weinigen juichten voor Mara.

The towers of instructions she had written were taller than she was.

De torens met instructies die ze had geschreven waren groter dan zijzelf.

They kept the ship safe.

Ze hielden het schip veilig.

Yet people called them just "the software," not "Mara's work."

Toch noemden mensen ze gewoon "de software," niet "Mara's werk."

Mara did not mind for long.

Mara stoorde zich daar niet lang aan.

She knew what she had done.

Ze wist wat ze had gedaan.

She gave her work a proud name: software engineering.

Ze gaf haar werk een trotse naam: software engineering.

She wanted everyone to know that writing instructions for machines was real work, as serious as building bridges or designing engines.

Ze wilde dat iedereen wist dat het schrijven van instructies voor machines echt werk was, net zo serieus als het bouwen van bruggen of het ontwerpen van motoren.

And the name stuck.

En de naam bleef bestaan.

Moral: Name your work with pride, and others will learn to respect it.

Moraal: Geef je werk een trotse naam, en anderen zullen leren het te respecteren.