The Language Revival App

For many years, the elders of a small indigenous community had worried about their language.

Jarenlang hadden de ouderen van een kleine inheemse gemeenschap zich zorgen gemaakt over hun taal.

The younger generation spoke the national language at school and at work.

De jongere generatie sprak de nationale taal op school en op het werk.

The old language was still used at home and in ceremonies, but fewer children were learning it well.

De oude taal werd nog steeds thuis en bij ceremonies gebruikt, maar minder kinderen leerden het goed.

One elder, a woman named Hana, had been a teacher for forty years.

Een oudere, een vrouw genaamd Hana, was veertig jaar lang lerares geweest.

She knew that a language does not die all at once.

Ze wist dat een taal niet in een keer sterft.

It fades, word by word, until one day a child cannot name the plants in the garden or the parts of the fishing net.

Het vervaagt, woord voor woord, totdat een kind op een dag de planten in de tuin of de delen van het visnet niet meer kan benoemen.

Hana met a young man from the community named Tomas who had studied computer science at university.

Hana ontmoette een jonge man uit de gemeenschap genaamd Tomas die informatica aan de universiteit had gestudeerd.

He had returned home and was looking for a way to use his skills for something that mattered to him.

Hij was thuisgekomen en zocht een manier om zijn vaardigheden te gebruiken voor iets wat hem belangrijk was.

Together they started a small project.

Samen begonnen ze een klein project.

Hana and three other elders began recording short phrases, greetings, and vocabulary on a smartphone.

Hana en drie andere ouderen begonnen korte zinnen, begroetingen en woordenschat op te nemen op een smartphone.

Tomas built a simple app that turned these recordings into short daily lessons.

Tomas bouwde een eenvoudige app die deze opnames omzette in korte dagelijkse lessen.

Children could listen to an elder saying a word, repeat it, and earn small rewards for correct answers.

Kinderen konden luisteren naar een oudere die een woord zei, het herhalen en kleine beloningen verdienen voor correcte antwoorden.

The app was not fancy.

De app was niet chic.

It did not require internet.

Het vereiste geen internet.

It worked on the cheap phones that families already had.

Het werkte op de goedkope telefoons die gezinnen al hadden.

Parents could also use it.

Ouders konden het ook gebruiken.

Some adults who had forgotten parts of the language began relearning.

Sommige volwassenen die delen van de taal waren vergeten, begonnen opnieuw te leren.

The local school added a ten-minute session each morning using the app.

De plaatselijke school voegde elke ochtend een sessie van tien minuten toe met de app.

Within a year, children were using words in conversation that had not been heard in the school for two generations.

Binnen een jaar gebruikten kinderen woorden in gesprekken die twee generaties lang niet in de school waren gehoord.

Hana said the app did not save the language.

Hana zei dat de app de taal niet had gered.

The community saved the language.

De gemeenschap redde de taal.

The app just made it easier to practice every day.

De app maakte het gewoon gemakkelijker om elke dag te oefenen.