The Inventor Whose Bridge Had No Name

In a land of wide rivers, bridges were precious.

In een land van brede rivieren waren bruggen kostbaar.

An inventor named Sera had a gift for solving hard problems.

Een uitvindster genaamd Sera had een talent voor het oplossen van moeilijke problemen.

She studied how strong structures could hold weight across rushing water.

Ze bestudeerde hoe sterke constructies gewicht konden dragen over ruisend water.

One day, she discovered a new way to build bridge foundations.

Op een dag ontdekte ze een nieuwe manier om brugfunderingen te bouwen.

She wrote up her idea and registered it as a patent.

Ze schreef haar idee op en registreerde het als patent.

A young engineer named Bruno heard about her work.

Een jonge ingenieur genaamd Bruno hoorde over haar werk.

He was planning a grand bridge over a deep gorge.

Hij plande een groot brug over een diepe kloof.

Sera shared her drawings and ideas with him.

Sera deelde haar tekeningen en ideeën met hem.

They wrote many letters back and forth.

Ze schreven veel brieven heen en weer.

She gave him her calculations and her plans.

Ze gaf hem haar berekeningen en haar plannen.

The bridge was built and it became famous.

De brug werd gebouwd en werd beroemd.

People came from far away to see it.

Mensen kwamen van ver om het te zien.

But only Bruno's name was on the plans.

Maar alleen Bruno's naam stond op de plannen.

Sera's name was not there.

Sera's naam was er niet.

She kept working quietly in her small workshop.

Ze bleef rustig werken in haar kleine werkplaats.

She invented other useful things too.

Ze vond ook andere nuttige dingen uit.

She never asked for the credit she deserved.

Ze vroeg nooit om de erkenning die ze verdiende.

Two hundred years later, a researcher found the old letters.

Tweehonderd jaar later vond een onderzoeker de oude brieven.

Now Sera's name is finally in the record books.

Nu staat Sera's naam eindelijk in de geschiedenisboeken.