Mary Anderson vindt de ruitenwisser uit

Mary Anderson woonde in Alabama in de vroege jaren 1900.

Mary Anderson lived in Alabama in the early 1900s.

Ze was een slimme vrouw die overal problemen opmerkte.

She was a smart woman who noticed problems everywhere.

In 1902 maakte Mary een reis naar New York City.

In 1902, Mary took a trip to New York City.

Die winter kwam dat jaar vroeg.

Winter came early that year.

De sneeuw viel zwaar op de straten.

Snow fell heavily on the streets.

Mary reed in een tram door de besneeuwde wegen.

Mary rode on a streetcar through the snowy roads.

De tram had grote glazen ramen aan de voorkant.

The streetcar had big glass windows in front.

Deze ramen werden windshields genoemd.

These windows were called windshields.

De sneeuw plakte snel vast aan de windshield.

The snow stuck to the windshield quickly.

De bestuurder kon de weg voor zich niet zien.

The driver could not see the road ahead.

Dit was zeer gevaarlijk voor iedereen in de tram.

This was very dangerous for everyone on the streetcar.

De bestuurder moest de tram vele keren stoppen.

The driver had to stop the streetcar many times.

Hij opende zijn deur en stapte naar buiten.

He opened his door and stepped outside.

De koude winterlucht sloeg hard tegen zijn gezicht.

The cold winter air hit his face hard.

Hij gebruikte zijn handen om de sneeuw van de voorruit te vegen.

He used his hands to wipe snow off the windshield.

Toen klom hij terug naar binnen in de warme tram.

Then he climbed back inside the warm streetcar.

Dit gebeurde keer op keer tijdens de reis.

This happened again and again during the trip.

Mary keek toe hoe de bestuurder koud en nat werd.

Mary watched the driver get cold and wet.

Ze vond dit een verschrikkelijk probleem.

She thought this was a terrible problem.

Er moest een betere manier zijn om voorruiten schoon te maken.

There had to be a better way to clean windshields.

Mary was goed in het oplossen van problemen.

Mary was good at solving problems.

Ze begon meteen na te denken over de windshield.

She started thinking about the windshield right away.

Wat als de bestuurder het van binnenuit zou kunnen schoonmaken?

What if the driver could clean it from inside?

Wat als hij nooit naar buiten hoefde te gaan?

What if he never had to go outside?

Mary pakte papier en potlood.

Mary took out paper and pencil.

Ze tekende plaatjes van haar idee.

She drew pictures of her idea.

Haar invention had een lange rubberen blade.

Her invention had a long rubber blade.

De blade kon over de windshield bewegen.

The blade could move across the windshield.

Een metalen arm hield de blade op zijn plaats.

A metal arm held the blade in place.

De bestuurder kon alles vanuit zijn stoel bedienen.

The driver could control everything from his seat.

Hij zou een hendel in de tram overhalen.

He would pull a lever inside the streetcar.

De hendel zou het mes laten bewegen.

The lever would make the blade move.

Het blad zou sneeuw en regen wegduwen.

The blade would push snow and rain away.

De voorruit zou weer helder worden.

The windshield would become clear again.

Mary noemde haar uitvinding een ruitenwisser.

Mary called her invention a windshield wiper.

Ze werkte hard om het ontwerp perfect te maken.

She worked hard to make the design perfect.

In 1903 kreeg Mary een patent voor haar invention.

In 1903, Mary got a patent for her invention.

Een patent betekende dat het idee van haar was.

A patent meant the idea belonged to her.

Mary probeerde haar ruitenwisser te verkopen aan autobedrijven.

Mary tried to sell her windshield wiper to car companies.

Maar de bedrijven zeiden nee.

But the companies said no.

Ze dachten dat de invention niet nodig was.

They thought the invention was not necessary.

Ze zeiden dat bestuurders geen ruitenwissers nodig hadden.

They said drivers did not need windshield wipers.

Mary voelde zich teleurgesteld.

Mary felt disappointed.

Ze kon hun antwoord niet begrijpen.

She could not understand their answer.

Haar invention zou winterwegen veel veiliger maken.

Her invention would make winter roads much safer.

Maar niemand wilde het kopen.

But nobody wanted to buy it.

De jaren gingen langzaam voorbij.

Years passed slowly.

Meer mensen begonnen auto's te kopen.

More people started buying cars.

Auto's werden sneller en gewoner.

Cars became faster and more common.

Rijden in sneeuw en regen werd gevaarlijker.

Driving in snow and rain became more dangerous.

Uiteindelijk realiseerden autofabrikanten zich dat Mary gelijk had.

Finally, car companies realized Mary was right.

Ze begonnen windshield wipers op elke auto te zetten.

They started putting windshield wipers on every car.

Tegen 1916 hadden de meeste nieuwe auto's wipers.

By 1916, most new cars had wipers.

Mary Anderson's uitvinding werd standaarduitrusting.

Mary's invention became standard equipment.

Tegenwoordig heeft elke auto ruitenwissers.

Today, every car has windshield wipers.

Mensen gebruiken ze zonder erbij na te denken.

People use them without thinking about it.

Als het regent, zetten bestuurders ze gewoon aan.

When it rains, drivers simply turn them on.

De ruitenwissers bewegen heen en weer over de voorruit.

The wipers move back and forth across the windshield.

Mary Anderson loste een probleem op dat voor iedereen anders normaal leek.

Mary Anderson solved a problem that seemed normal to everyone else.

Haar uitvinding redt elke dag levens op winter wegen.

Her invention saves lives every day on winter roads.