Lis i winogrona

Dawno, dawno temu, w bujnym zielonym lesie, żył sprytny lis.

Once upon a time, in a lush green forest, there lived a clever fox.

Lis ten był znany w całej okolicy ze swojego bystrego rozumu i sprytu.

This fox was known far and wide for his sharp wit and cunning nature.

Pewnego słonecznego popołudnia, gdy wędrował przez las, natknął się na piękną winnicę pełną dojrzałych, soczystych winogron. Oczy lisa rozszerzyły się z zachwytu, gdy zobaczył winogrona lśniące w słońcu.

One sunny afternoon, as he was wandering through the woods, he came across a beautiful vineyard filled with ripe, juicy grapes. The fox's eyes widened with delight as he saw the grapes glistening in the sunlight.

Och, jak cudownie!" – pomyślał.

"Oh, how wonderful!" he thought.

Te winogrona wyglądają tak pysznie.

"Those grapes look so delicious.

Muszę je mieć!" Próbował skoczyć i dosięgnąć winogron, ale były za wysoko.

I must have them!" He tried to jump and reach the grapes, but they were too high.

Spróbował ponownie, skacząc z całych sił, ale wciąż nie mógł ich dosięgnąć.

He tried again, leaping with all his might, but still, he couldn't reach them.

Lis spróbował jeszcze raz, wkładając w skok całą swoją energię, ale niestety winogrona pozostały poza jego zasięgiem. Czując zmęczenie i lekkie rozczarowanie, lis usiadł i spojrzał w górę na winogrona.

The fox tried one more time, putting all his strength into the jump, but alas, the grapes remained out of his reach. Feeling tired and a bit disappointed, the fox sat down and looked up at the grapes.

Pomyślał chwilę i powiedział do siebie: "Cóż, i tak wcale nie chciałem tych winogron.

He thought for a moment and then said to himself, "Well, I didn't really want those grapes anyway.

Pewnie są kwaśne i niewarte zachodu". Z tymi słowami lis odszedł, czując się zadowolony ze swojej decyzji.

They're probably sour and not worth the effort." With that, the fox walked away, feeling content with his decision.

W ten sposób nauczył się, że czasem lepiej doceniać to, co można mieć, niż pragnąć tego, czego mieć nie można. I to, drodzy uczniowie, jest historia o lisie i winogronach.

And so, he learned that sometimes, it's better to appreciate what you can have rather than desire what you can't. And that, my dear students, is the story of the fox and the grapes.

Uczy nas ona, że kiedy nie możemy czegoś mieć, możemy wmawiać sobie, że i tak wcale tego nie chcieliśmy.

It teaches us that when we can't have something, we might convince ourselves that we didn't want it in the first place.

To sprytny sposób na radzenie sobie z rozczarowaniem, prawda?

This is a clever way to deal with disappointment, isn't it?