La Donna Che Ascoltò il Sole

Durante una grande guerra, una scienziata di nome Rosa lavorava su macchine d'ascolto segrete.

Podczas wielkiej wojny naukowczyni o imieniu Rosa pracowała nad tajnymi maszynami nasłuchującymi.

Le macchine potevano sentire cose lontane che nessun altro riusciva a sentire.

Maszyny mogły słyszeć dalekie rzeczy, których nikt inny nie mógł usłyszeć.

Lo chiamarono radar.

Nazywali to radarem.

Quando la guerra finì, Rosa non smise di ascoltare.

Gdy wojna się skończyła, Rosa nie przestała słuchać.

Puntò le vecchie macchine verso il cielo.

Skierowała stare maszyny w górę, w stronę nieba.

Le puntò verso il Sole.

Skierowała je na Słońce.

Una mattina sentì qualcosa di strano.

Pewnego ranka usłyszała coś dziwnego.

Un forte scoppio, come un grido dal cielo.

Głośny wybuch, jak krzyk z niebios.

Lo annotò.

Zapisała to.

Lo sentì di nuovo.

Usłyszała to ponownie.

E ancora.

I znowu.

Rosa disse agli altri scienziati: il cielo parla in onde radio.

Rosa powiedziała innym naukowcom: niebo mówi falami radiowymi.

Nessuno lo aveva saputo prima.

Nikt wcześniej tego nie wiedział.

Aiutò a costruire un nuovo tipo di scienza chiamata radioastronomia.

Pomogła zbudować nową gałąź nauki zwaną radioastronomią.

Ma poi i superiori scoprirono che si era sposata.

Ale wtedy szefowie dowiedzieli się, że wyszła za mąż.

In quei tempi, le donne sposate non potevano continuare a lavorare.

W tamtych czasach zamężne kobiety nie mogły kontynuować pracy.

Rosa dovette andarsene.

Rosa musiała odejść.

Non disse nulla di arrabbiato.

Nie powiedziała nic gniewnego.

Se ne andò a casa in silenzio.

Wróciła do domu cicho.

Passarono molti anni.

Minęło wiele lat.

Altri scienziati lessero i suoi vecchi articoli.

Inni naukowcy przeczytali jej stare artykuły.

Dissero: questa donna ha iniziato tutto.

Powiedzieli: ta kobieta zaczęła wszystko.

Rosa sorrise da lontano.

Rosa uśmiechnęła się z daleka.