La Cucina Dove il Team del Laboratorio Divenne una Famiglia

In un edificio di ricerca durante gli anni più bui della crisi dell'AIDS, un team di scienziati lavorava dodici ore al giorno.

W budynku badawczym podczas najciemniejszych lat kryzysu AIDS zespół naukowców pracował dwanaście godzin dziennie.

Stavano cercando di capire un virus che stava uccidendo i loro amici.

Próbowali zrozumieć wirusa, który zabijał ich przyjaciół.

Alcuni di loro erano gay.

Niektórzy z nich byli homoseksualni.

Alcuni erano bisessuali.

Niektórzy byli biseksualni.

Alcuni avevano perso persone l'anno prima.

Niektórzy stracili bliskich rok wcześniej.

Alcuni ne avrebbero persi altri l'anno dopo.

Niektórzy stracą więcej rok później.

Non ne parlavano sempre.

Nie zawsze o tym rozmawiali.

Ma cucinavan insieme.

Ale gotowali razem.

Un ricercatore di nome Tomás portò una pentola da casa.

Badacz o imieniu Tomás przyniósł garnek z domu.

Un'altra, di nome Ife, portò una ricetta di sua madre.

Inna, imieniem Ife, przyniosła przepis od matki.

Ogni venerdì, invece di mangiare da soli alle loro scrivanie, tutto il team si riuniva nella piccola cucina al secondo piano.

Każdego piątku, zamiast jeść samotnie przy biurkach, cały zespół zbierał się w małej kuchni na drugim piętrze.

Cucinavano.

Gotowali.

Mangiavano.

Jedli.

Parlavano — non sempre del virus, a volte di musica o di un film o di qualcosa che un bambino aveva detto a casa.

Rozmawiali — nie zawsze o wirusie, czasem o muzyce, filmie lub czymś, co dziecko powiedziało w domu.

La cucina divenne un rituale.

Kuchnia stała się rytuałem.

Giovani scienziati si unirono al laboratorio e furono inclusi nei pasti del venerdì prima di qualsiasi altra cosa.

Młodsi naukowcy dołączali do laboratorium i byli włączani do piątkowych posiłków przed wszystkim innym.

I pasti non erano facoltativi.

Posiłki nie były opcjonalne.

Erano il punto.

To był sens.

Il team pubblicò un articolo importante quell'anno.

Zespół opublikował ważny artykuł w tamtym roku.

Nella sezione dei ringraziamenti, Tomás scrisse: questo lavoro è stato reso possibile da persone che si sono ricordate di nutrirsi a vicenda.

W sekcji podziękowań Tomás napisał: ta praca była możliwa dzięki ludziom, którzy pamiętali, by karmić się nawzajem.

Decenni dopo, uno di quei giovani scienziati tenne un discorso sul dolore e la resilienza.

Dekady później jeden z tych młodszych naukowców wygłosił wykład o żałobie i odporności.

Disse: abbiamo elaborato una perdita indicibile attorno a un tavolo di cucina mentre le nostre mani erano occupate.

Powiedziała: przetwarzaliśmy niewypowiedzialną stratę przy stole kuchennym, gdy nasze ręce były zajęte.

Così abbiamo continuato ad andare avanti.

W ten sposób szliśmy naprzód.

Morale: Un pasto condiviso è una delle forme più antiche di coraggio.

Morał: Wspólny posiłek jest jedną z najstarszych form odwagi.