Die Frau, Die der Sonne Zuhörte

Während eines großen Krieges arbeitete eine Wissenschaftlerin namens Rosa an geheimen Hörmaschinen.

Podczas wielkiej wojny naukowczyni o imieniu Rosa pracowała nad tajnymi maszynami nasłuchującymi.

Die Maschinen konnten ferne Dinge hören, die sonst niemand hören konnte.

Maszyny mogły słyszeć dalekie rzeczy, których nikt inny nie mógł usłyszeć.

Sie nannten es Radar.

Nazywali to radarem.

Als der Krieg endete, hörte Rosa nicht auf zu lauschen.

Gdy wojna się skończyła, Rosa nie przestała słuchać.

Sie richtete die alten Maschinen auf den Himmel.

Skierowała stare maszyny w górę, w stronę nieba.

Sie richtete sie auf die Sonne.

Skierowała je na Słońce.

Eines Morgens hörte sie etwas Seltsames.

Pewnego ranka usłyszała coś dziwnego.

Ein lauter Ausbruch, wie ein Schrei aus dem Himmel.

Głośny wybuch, jak krzyk z niebios.

Sie schrieb es auf.

Zapisała to.

Sie hörte es wieder.

Usłyszała to ponownie.

Und wieder.

I znowu.

Rosa sagte den anderen Wissenschaftlern: Der Himmel spricht in Radiowellen.

Rosa powiedziała innym naukowcom: niebo mówi falami radiowymi.

Niemand hatte das zuvor gewusst.

Nikt wcześniej tego nie wiedział.

Sie half dabei, eine neue Wissenschaft namens Radioastronomie aufzubauen.

Pomogła zbudować nową gałąź nauki zwaną radioastronomią.

Aber dann erfuhren die Vorgesetzten, dass sie geheiratet hatte.

Ale wtedy szefowie dowiedzieli się, że wyszła za mąż.

In jenen Tagen durften verheiratete Frauen nicht weiterarbeiten.

W tamtych czasach zamężne kobiety nie mogły kontynuować pracy.

Rosa musste gehen.

Rosa musiała odejść.

Sie sagte nichts Böses.

Nie powiedziała nic gniewnego.

Sie ging still nach Hause.

Wróciła do domu cicho.

Viele Jahre vergingen.

Minęło wiele lat.

Andere Wissenschaftler lasen ihre alten Arbeiten.

Inni naukowcy przeczytali jej stare artykuły.

Sie sagten: Diese Frau hat alles begonnen.

Powiedzieli: ta kobieta zaczęła wszystko.

Rosa lächelte aus der Ferne.

Rosa uśmiechnęła się z daleka.