De Vrouwen Die Alle Machines Dezelfde Taal Leerden Spreken

Lang geleden, voordat elke telefoon met elke andere telefoon kon praten, was de technologiewereld als een toren van Babel.

Long ago, before every phone could talk to every other phone, the world of technology was like a tower of Babel.

Elke machine sprak zijn eigen taal en geen van hen begreep elkaar.

Each machine spoke its own language, and none of them understood each other.

Toen kwamen de commissies.

Then came the committees.

In raamloze vergaderzalen over de hele wereld kwamen ingenieurs bijeen om de regels, de standaarden, te schrijven die alle machines compatibel zouden maken.

In windowless meeting rooms around the world, engineers gathered to write the rules, the standards, that would make all machines compatible.

Onder hen waren vrouwen die hard hadden gevochten om een plek aan de tafel te verdienen.

Among them were women who had fought hard to earn a seat at the table.

Een vrouw bracht jaren door met ervoor te zorgen dat elke computer ter wereld dezelfde letters en symbolen kon weergeven, van het alfabet tot de geaccentueerde tekens van het Frans en Pools.

One woman spent years making sure that every computer in the world could display the same letters and symbols, from the alphabet to the accented characters of French and Polish.

Zonder haar nauwgezette werk zou een bericht dat in Parijs was getypt als onzin overkomen wanneer het in Warschau aankwam.

Without her painstaking work, a message typed in Paris would look like nonsense when it arrived in Warsaw.

Een andere vrouw pleitte voor toegankelijkheidsregels, ervoor zorgend dat websites hardop konden worden voorgelezen door software voor mensen die het scherm niet kunnen zien.

Another woman pushed for accessibility rules, making sure that websites could be read aloud by software for people who cannot see the screen.

Ze zat uren door debatten over een enkel woord, wetende dat de verkeerde keuze miljoenen mensen van het internet zou uitsluiten.

She sat through hours of debate over a single word, knowing that the wrong choice would leave millions of people locked out of the internet.

Een derde vrouw hielp de regels voor draadloze signalen te definiëren, zodat je telefoon verbinding kon maken met elk netwerk in elk land zonder een ander apparaat nodig te hebben.

A third woman helped define the rules for wireless signals, so that your phone could connect to any network in any country without needing a different device.

Deze vrouwen waren vaak de enige vrouw in de kamer, of een van de weinigen.

These women were often the only woman in the room, or one of very few.

Soms werden hun ideeën genegeerd totdat een man ze herhaalde.

Sometimes their ideas were ignored until a man repeated them.

Maar de regels die ze schreven, leven vandaag de dag nog steeds, ingebed in elke browser, elke router, elke telefoon.

But the rules they wrote are still alive today, embedded in every browser, every router, every phone.

Wanneer je een bericht stuurt, een webpagina leest of verbinding maakt met een netwerk, gebruik je de onzichtbare grammatica die ze hebben gemaakt.

When you send a message, read a webpage, or connect to a network, you are using the invisible grammar they created.

Hun namen staan zelden op technologieproducten gedrukt.

Their names are rarely printed on technology products.

Maar de wereld draait op hun woorden.

But the world runs on their words.

Moraal: De regels die een wereld bij elkaar houden, zijn slechts zo sterk als de zorg die in het schrijven ervan is gestoken.

Moral: The rules that hold a world together are only as strong as the care put into writing them.