De Vrouw Die naar de Zon Luisterde

Tijdens een grote oorlog werkte een wetenschapper genaamd Rosa aan geheime luistermachines.

Durante una grande guerra, una scienziata di nome Rosa lavorava su macchine d'ascolto segrete.

De machines konden verre dingen horen die niemand anders kon horen.

Le macchine potevano sentire cose lontane che nessun altro riusciva a sentire.

Ze noemden het radar.

Lo chiamarono radar.

Toen de oorlog eindigde, stopte Rosa niet met luisteren.

Quando la guerra finì, Rosa non smise di ascoltare.

Ze richtte de oude machines omhoog naar de lucht.

Puntò le vecchie macchine verso il cielo.

Ze richtte ze op de zon.

Le puntò verso il Sole.

Op een ochtend hoorde ze iets vreemds.

Una mattina sentì qualcosa di strano.

Een luide uitbarsting, als een schreeuw uit de hemel.

Un forte scoppio, come un grido dal cielo.

Ze schreef het op.

Lo annotò.

Ze hoorde het opnieuw.

Lo sentì di nuovo.

En nog een keer.

E ancora.

Rosa vertelde de andere wetenschappers: de lucht spreekt in radiogolven.

Rosa disse agli altri scienziati: il cielo parla in onde radio.

Niemand had dit eerder geweten.

Nessuno lo aveva saputo prima.

Ze hielp een nieuwe wetenschap te bouwen genaamd radioastronomie.

Aiutò a costruire un nuovo tipo di scienza chiamata radioastronomia.

Maar toen ontdekten de bazen dat ze getrouwd was.

Ma poi i superiori scoprirono che si era sposata.

In die tijd mochten getrouwde vrouwen niet blijven werken.

In quei tempi, le donne sposate non potevano continuare a lavorare.

Rosa moest vertrekken.

Rosa dovette andarsene.

Ze zei niets kwads.

Non disse nulla di arrabbiato.

Ze ging stil naar huis.

Se ne andò a casa in silenzio.

Er gingen vele jaren voorbij.

Passarono molti anni.

Andere wetenschappers lazen haar oude artikelen.

Altri scienziati lessero i suoi vecchi articoli.

Ze zeiden: deze vrouw begon alles.

Dissero: questa donna ha iniziato tutto.

Rosa glimlachte van ver weg.

Rosa sorrise da lontano.