De Stadsbouwer Die Naar de Wind Luisterde
The City Builder Who Listened to the Wind
Een non-binaire stadsplanner gebruikt een windtunnel en een schaalmodel van de stad om te vinden waar warmte en vervuiling worden gevangen — en herontwierp vervolgens tien stadsblokken zodat de lucht vrij beweegt en straten op de heetste dagen vier graden koeler zijn.
Steden houden warmte vast.
Cities trap heat.
Hoge gebouwen blokkeren briesjes.
Tall buildings block breezes.
Straten worden hete canyons in de zomer.
Streets become hot canyons in summer.
In wijken zonder bomen of open ruimte kan de lucht tien graden warmer zijn dan in de nabijgelegen parken.
In neighborhoods without trees or open space, the air can be ten degrees hotter than in the parks nearby.
Dit wordt het stedelijk warmte-eilandeffect genoemd.
This is called the urban heat island effect.
En naarmate zomers heter worden, doodt het mensen.
And as summers grow hotter, it kills people.
Een non-binaire stadsplanner genaamd Cypress werkte voor een stadsbestuur dat dit wilde oplossen.
A nonbinary urban planner named Cypress worked for a city government that wanted to fix this.
Cypress had een hulpmiddel dat de meeste planners niet gebruikten: een windtunnel.
Cypress had a tool that most planners did not use: a wind tunnel.
Ze bouwden een klein model van de stad — elk blok, elk gebouw, elk plein — en plaatsten het in een luchtstroom.
They built a small model of the city — every block, every building, every plaza — and placed it in a flow of air.
Vervolgens voegden ze rook toe en keken waar het naartoe ging.
Then they added smoke and watched where it went.
De rook toonde precies waar warmte en vervuiling gevangen werden.
The smoke showed exactly where heat and pollution got trapped.
Het toonde de plaatsen waar de luchtstroom werd geblokkeerd door slechte plaatsing van gebouwen.
It showed the places where airflow was blocked by bad building placement.
Het toonde de straten die nooit een briesje kregen.
It showed the streets that never got a breeze.
Cypress gebruikte deze informatie om een wijk van tien blokken te herontwerpen.
Cypress used this information to redesign a ten-block district.
Ze draaiden twee nieuwe gebouwen zodat hun smalle kanten naar de heersende wind gekeerd waren.
They rotated two new buildings so their narrower sides faced the prevailing wind.
Ze openden een voetpad tussen twee grote blokken om lucht doorheen te laten stromen.
They opened a pedestrian path between two large blocks to let air move through.
Ze plaatsten bomen langs de straten waar de luchtstroom vertraagde.
They placed trees along the streets where airflow slowed.
Nadat het herontwerp was gebouwd, werd de wijk gemeten op de heetste dag van het jaar.
After the redesign was built, the district was measured on the hottest day of the year.
De temperatuur in de herontworpen straten was vier graden koeler dan in de ongewijzigde blokken in de buurt.
The temperature in the redesigned streets was four degrees cooler than in the unchanged blocks nearby.
Vier graden is het verschil tussen een warme dag en een dag die oudere mensen naar het ziekenhuis stuurt.
Four degrees is the difference between a hot day and a day that sends elderly people to hospital.
Cypress vierde het niet.
Cypress did not celebrate.
Ze openden de windtunneldata voor elke planner in de stad en toonden hen hoe ze het moesten lezen.
They opened the wind tunnel data to every planner in the city and showed them how to read it.