De Molen aan de Floss
The Mill on the Floss
Maggie Tulliver groeit op in de molen van haar familie naast de rivier en droomt van een grotere wereld buiten haar kleine stad. Als ze een jonge vrouw wordt, moet ze kiezen tussen trouw aan haar familie en het volgen van haar hart.
Ik ben het oude waterrad bij de molen van Dorlcote.
I am the old water wheel at Dorlcote Mill.
Ik sta hier al honderd jaar.
I have been here for one hundred years.
Ik draai en draai elke dag.
I spin and spin every day.
Het water laat mij draaien.
The water makes me turn.
Van graan maak ik meel.
I make flour from grain.
Ik let op de familie Tulliver.
I watch the Tulliver family.
Ze wonen in het molenhuis naast mij.
They live in the mill house next to me.
De kleine Maggie heeft donker haar en grote ogen.
Little Maggie has dark hair and big eyes.
Ze is acht jaar oud.
She is eight years old.
Haar broer Tom heeft licht haar.
Her brother Tom has light hair.
Hij is ouder dan Maggie.
He is older than Maggie.
Maggie houdt van boeken.
Maggie loves books.
Ze leest bij de rivier.
She reads by the river.
Tom houdt niet van boeken.
Tom does not like books.
Hij vist graag en speelt buiten.
He likes to fish and play outside.
De kinderen zijn heel verschillend.
The children are very different.
Meneer Tulliver bezit de molen en mij.
Mr. Tulliver owns the mill and me.
Hij werkt elke dag hard.
He works hard every day.
Maar hij heeft geldproblemen.
But he has money problems.
Hij heeft geld geleend van andere mensen.
He owes money to other people.
Mevrouw Tulliver maakt zich ook zorgen om geld.
Mrs. Tulliver worries about money too.
Op een dag komt er slecht nieuws.
One day, bad news comes.
Meneer Tulliver verliest de molen.
Mr. Tulliver loses the mill.
Een man die Wakem heet koopt hem.
A man named Wakem buys it.
Nu moeten de Tullivers voor hem werken.
Now the Tullivers must work for him.
Ze kunnen hun huis niet verlaten, maar het is niet meer van hen.
They cannot leave their home, but it is not theirs anymore.
Maggie wordt volwassen.
Maggie grows up.
Ze wordt een mooie jonge vrouw.
She becomes a beautiful young woman.
Twee mannen houden van haar.
She has two men who love her.
Een van hen is Philip Wakem.
One is Philip Wakem.
Hij is de zoon van de man die nu de molen bezit.
He is the son of the man who owns the mill now.
De andere is Stephen Guest.
The other is Stephen Guest.
Hij is rijk en knap.
He is rich and handsome.
Maggies hart is in de war.
Maggie's heart is confused.
Ze houdt van beide mannen.
She likes both men.
Maar haar familie mag Philip niet vanwege zijn vader.
But her family does not like Philip because of his father.
En Stephen zou eigenlijk met iemand anders trouwen.
And Stephen is supposed to marry someone else.
Op een dag maken Maggie en Stephen een boottocht.
One day, Maggie and Stephen go on a boat trip.
Ze drijven te ver de rivier af.
They float too far down the river.
Mensen in het dorp praten slecht over Maggie.
People in town talk badly about Maggie.
Ze denken dat ze iets verkeerds heeft gedaan.
They think she did something wrong.
Maggie keert naar huis terug.
Maggie comes back home.
Ze is erg verdrietig.
She is very sad.
Tom is boos op haar.
Tom is angry with her.
Hij zegt dat ze weg moet gaan.
He tells her to go away.
Dan komt de grote overstroming.
Then the big flood comes.
De rivier stijgt heel hoog.
The river rises very high.
Water bedekt alles.
Water covers everything.
Ik stop met draaien omdat er te veel water is.
I stop spinning because there is too much water.
Maggie pakt een boot.
Maggie takes a boat.
Ze gaat Tom redden.
She goes to save Tom.
Ze vindt hem op het dak van het molenhuis.
She finds him on the roof of the mill house.
Tom!
"Tom!"
roept ze.
she calls.
Ik kwam om je te helpen!
"I came to help you!"
Tom ziet dat zijn zus van hem houdt.
Tom sees that his sister loves him.
Maggie, het spijt me,
"Maggie, I'm sorry,"
zegt hij.
he says.
In de boot pakken ze elkaars hand.
They hold hands in the boat.
Het water is heel sterk.
The water is very strong.
Het neemt hen samen mee.
It carries them away together.
Ik zag hoe ze in de vloed verdwenen.
I watched them disappear in the flood.
Broer en zus, samen tot het einde.
Brother and sister, together at the end.
Het water dat mij zoveel jaren liet draaien nam hen allebei mee.
The water that made me spin for so many years took them both.
Nu ben ik stil.
Now I am quiet.
Er wonen nu nieuwe mensen.
New people live here.
Maar ik herinner me Maggie en Tom.
But I remember Maggie and Tom.
Liefde en vergeving kwamen pas helemaal op het einde.
Love and forgiveness came at the very end.