Cover of The Engineer Who Rode Every Train

De Ingenieur Die Elke Trein Bereed

Інженерка, Яка Проїхала Кожним Потягом

Een spoorwegingenieu­r krijgt een vreemde opdracht: rijd elke trein en vraag passagiers wat hen ellendig maakt, en los het op met één ontwerp tegelijk.

Review
Compare with:

In een druk koninkrijk vervoerden treinen mensen van stad tot stad.

У жвавому королівстві потяги перевозили людей від міста до міста.

De treinen waren snel, maar niet comfortabel.

Потяги були швидкими, але не комфортними.

De stoelen waren hard.

Сидіння були жорсткими.

De lucht was muf.

Повітря було затхлим.

De ramen zaten vast.

Вікна були заклиненими.

Mensen kwamen moe en ongelukkig aan.

Люди приїжджали втомленими й незадоволеними.

Op een dag trad een jonge ingenieur genaamd Dena toe tot de spoorwegmaatschappij.

Одного дня до залізничної компанії приєдналась молода інженерка на ім'я Дена.

Haar baas gaf haar een ongewone taak.

Її керівник дав їй незвичайне завдання.

Hij vertelde haar te gaan en uit te zoeken wat reizigers ellendig maakte.

Він сказав їй піти і з'ясувати, що робить мандрівників нещасними.

Dus reed Dena elke dag met de trein.

Тому Дена їздила потягом щодня.

Ze sprak onderweg met passagiers.

Вона розмовляла з пасажирами в дорозі.

Ze vroeg wat pijn deed aan hun rug.

Вона запитувала, що болить у спині.

Ze vroeg wat de lucht slecht maakte.

Вона запитувала, що робить повітря поганим.

Ze schreef elke klacht op.

Вона записувала кожну скаргу.

Daarna ging ze naar haar tekentafel.

Потім вона пішла до свого креслярського столу.

Ze ontwierp stoelen die naar achteren konden leunen.

Вона спроектувала сидіння, які можна було відкидати назад.

Ze vond een manier om frisse lucht binnen te laten zonder lawaai.

Вона знайшла спосіб впускати свіже повітря без шуму.

Ze ontwierp ramen die reizigers echt konden openen.

Вона спроектувала вікна, які пасажири справді могли відкривати.

Ze verbeterde de verlichting in de restauratiewagen.

Вона покращила освітлення у вагоні-ресторані.

Een voor een werden de treinen aangenamer.

Один за одним потяги ставали приємнішими.

Passagiers kwamen uitgerust en blij aan.

Пасажири приїжджали відпочилими й щасливими.

Dena's ontwerpen verspreidden zich ook naar treinen in andere landen.

Проекти Дени поширились і на потяги інших країн.

Maar haar naam verscheen nooit in de technische boeken.

Але її ім'я так і не з'явилось у книгах з інженерії.

De treinen herinnerden het zich, ook al deden de boeken dat niet.

Потяги пам'ятали, навіть якщо книги ні.