At the border

The afternoon shift at customs was always slow.

De middagshift bij de douane was altijd traag.

Then she walked up to his desk.

Toen liep ze naar zijn bureau.

She set her passport on the counter.

Ze legde haar paspoort op de toonbank.

The officer looked up from his paperwork.

De agent keek op van zijn papierwerk.

"Purpose of visit?" "Studies."

Doel van het bezoek? Studies.

"What kind of studies?" "Art history."

Wat voor studies? Kunstgeschiedenis.

She smiled.

Ze glimlachte.

"Medieval cathedrals, mostly."

Middeleeuwse kathedralen, meestal.

He opened the passport.

Hij opende het paspoort.

American.

Amerikaans.

Twenty-two years old.

Tweeëntwintig jaar oud.

The photo didn't do her justice.

De foto deed haar geen recht.

"Duration of stay?" "A year.

Duur van het verblijf? Een jaar.

Maybe longer if I find what I'm looking for."

Misschien langer als ik vind wat ik zoek".

"And what's that?" "Beauty.

En wat is dat? Schoonheid.

Truth.

Waarheid.

The usual things."

De gebruikelijke dingen".

She leaned forward slightly.

Ze leunde licht naar voren.

"What about you?

Wat dacht je van jou?

Do you ever find what you're looking for here?" He stamped a page.

Vind je hier ooit wat je zoekt? Hij stempelde een pagina.

"I'm not looking for anything."

Ik zoek niets.

"Everyone's looking for something."

Iedereen is op zoek naar iets".

"Maybe."

Misschien.

He handed back the passport.

Hij gaf het paspoort terug.

"Welcome to France." She didn't take it immediately.

Welkom in Frankrijk. Ze nam het niet meteen aan.

"Is there good coffee near here?" "There's coffee."

Is er goede koffie hier in de buurt? Er is koffie.

"Good coffee?" "Café Laurent.

Goede koffie? Café Laurent.

Two blocks south."

Twee blokken naar het zuiden.

"Do they serve customs officers?" "They serve anyone with money."

Bedienen ze douanebeambten? Ze bedienen iedereen met geld.

"I have money."

Ik heb geld.

She took the passport.

Ze nam het paspoort.

"Do you get breaks?" "Sometimes."

Heb je pauzes? Soms.

"When?" He looked at the clock.

Wanneer? Hij keek op de klok.

"Four o'clock."

Vier uur.

"I'll be reading about flying buttresses until then."

Ik zal dan over vliegende steunberen lezen.

She walked toward the exit.

Ze liep naar de uitgang.

He watched her go. "Miss," he called.

Hij keek haar na. "Juffrouw," riep hij.

She turned.

Ze draaide zich om.

"The coffee's better at Chez Marie.

De koffie is beter bij Chez Marie.

One block north."

Eén blok naar het noorden.

"Thank you."

Dank u.

"Four-thirty," he said.

Half vijf," zei hij.

She smiled and disappeared into the crowd.

Ze glimlachte en verdween in de menigte.