Aan de grens.

De middagshift bij de douane was altijd traag.

The afternoon shift at customs was always slow.

Toen liep ze naar zijn bureau.

Then she walked up to his desk.

Ze legde haar paspoort op de toonbank.

She set her passport on the counter.

De agent keek op van zijn papierwerk.

The officer looked up from his paperwork.

Doel van het bezoek? Studies.

"Purpose of visit?" "Studies."

Wat voor studies? Kunstgeschiedenis.

"What kind of studies?" "Art history."

Ze glimlachte.

She smiled.

Middeleeuwse kathedralen, meestal.

"Medieval cathedrals, mostly."

Hij opende het paspoort.

He opened the passport.

Amerikaans.

American.

Tweeëntwintig jaar oud.

Twenty-two years old.

De foto deed haar geen recht.

The photo didn't do her justice.

Duur van het verblijf? Een jaar.

"Duration of stay?" "A year.

Misschien langer als ik vind wat ik zoek".

Maybe longer if I find what I'm looking for."

En wat is dat? Schoonheid.

"And what's that?" "Beauty.

Waarheid.

Truth.

De gebruikelijke dingen".

The usual things."

Ze leunde licht naar voren.

She leaned forward slightly.

Wat dacht je van jou?

"What about you?

Vind je hier ooit wat je zoekt? Hij stempelde een pagina.

Do you ever find what you're looking for here?" He stamped a page.

Ik zoek niets.

"I'm not looking for anything."

Iedereen is op zoek naar iets".

"Everyone's looking for something."

Misschien.

"Maybe."

Hij gaf het paspoort terug.

He handed back the passport.

Welkom in Frankrijk. Ze nam het niet meteen aan.

"Welcome to France." She didn't take it immediately.

Is er goede koffie hier in de buurt? Er is koffie.

"Is there good coffee near here?" "There's coffee."

Goede koffie? Café Laurent.

"Good coffee?" "Café Laurent.

Twee blokken naar het zuiden.

Two blocks south."

Bedienen ze douanebeambten? Ze bedienen iedereen met geld.

"Do they serve customs officers?" "They serve anyone with money."

Ik heb geld.

"I have money."

Ze nam het paspoort.

She took the passport.

Heb je pauzes? Soms.

"Do you get breaks?" "Sometimes."

Wanneer? Hij keek op de klok.

"When?" He looked at the clock.

Vier uur.

"Four o'clock."

Ik zal dan over vliegende steunberen lezen.

"I'll be reading about flying buttresses until then."

Ze liep naar de uitgang.

She walked toward the exit.

Hij keek haar na. "Juffrouw," riep hij.

He watched her go. "Miss," he called.

Ze draaide zich om.

She turned.

De koffie is beter bij Chez Marie.

"The coffee's better at Chez Marie.

Eén blok naar het noorden.

One block north."

Dank u.

"Thank you."

Half vijf," zei hij.

"Four-thirty," he said.

Ze glimlachte en verdween in de menigte.

She smiled and disappeared into the crowd.