A Visibilidade da Alegria da Deficiência

A maioria das histórias que existem sobre pessoas com deficiência são histórias de dificuldade.

Większość historii o osobach z niepełnosprawnościami to opowieści o trudnościach.

São histórias de luta, perda, tratamento médico e inspiração.

Są to opowieści o walce, stracie, leczeniu i inspiracji.

Servem propósitos importantes. Mas não são o quadro completo.

Służą ważnym celom. Ale nie są pełnym obrazem.

As pessoas com deficiência também experimentam alegria. Riem. Dançam. Celebram. Criam.

Osoby z niepełnosprawnościami też doświadczają radości. Śmieją się. Tańczą. Świętują. Tworzą.

Apaixonam-se, partilham refeições com pessoas de quem gostam e encontram uma profunda satisfação nos momentos do quotidiano.

Zakochują się, dzielą posiłki z bliskimi i znajdują głęboką satysfakcję w codziennych chwilach.

Mas este lado da vida com deficiência raramente é mostrado nos meios de comunicação públicos, publicidade, cinema ou fotografia.

Ale ta strona życia z niepełnosprawnością rzadko jest pokazywana w mediach publicznych, reklamie, filmie czy fotografii.

Quando a alegria está ausente da representação, envia uma mensagem: que a vida com deficiência não é uma vida à qual a alegria pertence.

Gdy radość jest nieobecna w reprezentacji, wysyła to przekaz: że życie z niepełnosprawnością nie jest życiem, w którym radość ma swoje miejsce.

Uma fotógrafa e cineasta decidiu desafiar isto.

Fotografka i filmowczyni postanowiła to zakwestionować.

Criou um projeto documentando a alegria das pessoas com deficiência em muitas comunidades diferentes.

Stworzyła projekt dokumentujący radość osób z niepełnosprawnościami w wielu różnych społecznościach.

Passou um ano a fotografar e filmar pessoas com deficiência a fazer coisas que adoravam.

Spędziła rok, fotografując i filmując osoby z niepełnosprawnościami robiące rzeczy, które kochały.

Um utilizador de cadeira de rodas a dançar num concerto. Um homem cego a cozinhar uma refeição elaborada para a sua família. Uma mulher surda a rir até doer as costelas num espetáculo de comédia em língua gestual.

Użytkownik wózka tańczący na koncercie. Niewidomy mężczyzna gotujący wyszukany posiłek dla rodziny. Głucha kobieta śmiejąca się do łez na spektaklu komediowym w języku migowym.

O projeto não foi sentimental. Não retratou a alegria como um triunfo sobre a deficiência.

Projekt nie był sentymentalny. Nie przedstawiał radości jako triumfu nad niepełnosprawnością.

Simplesmente mostrou que as pessoas com deficiência têm alegria porque são pessoas, não porque tenham superado algo.

Po prostu pokazał, że osoby z niepełnosprawnościami mają radość, bo są ludźmi, a nie dlatego, że coś pokonały.

As imagens foram expostas em galerias, publicadas em revistas e amplamente partilhadas online.

Obrazy były wystawiane w galeriach, publikowane w czasopismach i szeroko udostępniane online.

A resposta foi poderosa. Os espectadores com deficiência escreveram para dizer que nunca se tinham visto representados desta forma antes.

Reakcja była silna. Niepełnosprawni widzowie pisali, że nigdy wcześniej nie widzieli siebie przedstawionych w ten sposób.

Os espectadores sem deficiência disseram que o projeto mudou a forma como pensavam sobre a vida com deficiência.

Widzowie bez niepełnosprawności stwierdzili, że projekt zmienił ich sposób myślenia o życiu z niepełnosprawnością.

Moral: Quando a plenitude da vida com deficiência é mostrada — incluindo a sua alegria — a compreensão de todos sobre como pode ser uma vida torna-se mais ampla.

Morał: Gdy pokazywana jest pełnia życia z niepełnosprawnością — w tym jego radość — rozumienie przez wszystkich tego, jak może wyglądać życie, poszerza się.