A Mulher Que Ouviu o Sol

Durante uma grande guerra, uma cientista chamada Rosa trabalhou em máquinas de escuta secretas.

Podczas wielkiej wojny naukowczyni o imieniu Rosa pracowała nad tajnymi maszynami nasłuchującymi.

As máquinas podiam ouvir coisas distantes que ninguém mais conseguia ouvir.

Maszyny mogły słyszeć dalekie rzeczy, których nikt inny nie mógł usłyszeć.

Chamaram-no de radar.

Nazywali to radarem.

Quando a guerra terminou, Rosa não parou de escutar.

Gdy wojna się skończyła, Rosa nie przestała słuchać.

Ela apontou as velhas máquinas para o céu.

Skierowała stare maszyny w górę, w stronę nieba.

Ela as apontou para o Sol.

Skierowała je na Słońce.

Uma manhã, ela ouviu algo estranho.

Pewnego ranka usłyszała coś dziwnego.

Uma explosão forte, como um grito dos céus.

Głośny wybuch, jak krzyk z niebios.

Ela anotou.

Zapisała to.

Ela ouviu de novo.

Usłyszała to ponownie.

E de novo.

I znowu.

Rosa disse aos outros cientistas: o céu fala em ondas de rádio.

Rosa powiedziała innym naukowcom: niebo mówi falami radiowymi.

Ninguém havia sabido disso antes.

Nikt wcześniej tego nie wiedział.

Ela ajudou a construir um novo tipo de ciência chamada radioastronomia.

Pomogła zbudować nową gałąź nauki zwaną radioastronomią.

Mas então os chefes descobriram que ela havia se casado.

Ale wtedy szefowie dowiedzieli się, że wyszła za mąż.

Naqueles dias, as mulheres casadas não tinham permissão de continuar trabalhando.

W tamtych czasach zamężne kobiety nie mogły kontynuować pracy.

Rosa teve que sair.

Rosa musiała odejść.

Ela não disse nada com raiva.

Nie powiedziała nic gniewnego.

Ela foi para casa silenciosamente.

Wróciła do domu cicho.

Muitos anos se passaram.

Minęło wiele lat.

Outros cientistas leram seus antigos artigos.

Inni naukowcy przeczytali jej stare artykuły.

Eles disseram: esta mulher começou tudo.

Powiedzieli: ta kobieta zaczęła wszystko.

Rosa sorriu de longe.

Rosa uśmiechnęła się z daleka.