English & Dutch

Androcles

Androcles

Free
EnglishDescription  click for Dutch
Androcles and the Lion is one of the worldfamous Aesop's fables, which date back to the 5th Century BC. Fables are short stories which illustrate a particular moral and teach a lesson to children. The theme and characters appeal to children and the stories are often humorous and entertaining for kids of all ages.
EnglishNotes
Fluent in English. Native in Dutch
Aesop's Fable
Preview

These are the two books you will receive with your purchase. Click the text to try it out.
Bookmarks will not be saved and you will receive a much better reading experience with your purchase.

As he came near, the Lion put out his paw, which was all swollen and bleeding, and Androcles found that a huge thorn had got into it, and was causing all the pain.

But shortly afterwards both Androcles and the Lion were captured, and the slave was sentenced to be thrown to the Lion, after the latter had been kept without food for several days.

As he was wandering about there he came upon a Lion lying down moaning and groaning.

Whereupon the slave was pardoned and freed, and the Lion let loose to his native forest.

Moral of Aesop's Fable: Gratitude is the sign of noble souls.

Then the Lion took Androcles to his cave, and every day used to bring him meat from which to live.

He pulled out the thorn and bound up the paw of the Lion, who was soon able to rise and lick the hand of Androcles like a dog.

A slave named Androcles once escaped from his master and fled to the forest.

Soon the Lion was let loose from his den, and rushed bounding and roaring towards his victim.

The Emperor and all his Court came to see the spectacle, and Androcles was led out into the middle of the arena.

The Emperor, surprised at this, summoned Androcles to him, who told him the whole story.

At first he turned to flee, but finding that the Lion did not pursue him, he turned back and went up to him.

But as soon as he came near to Androcles he recognised his friend, and fawned upon him, and licked his hands like a friendly dog.

Toen hij dichterbij kwam, stak de Leeuw zijn gezwollen en bebloede klauw uit. Androcles zag dat er een enorme doorn in zat en dat dit veel pijn veroorzaakte.

Maar kort daarna werden Androcles en de Leeuw gevangen genomen. De slaaf werd veroordeeld en zou voor de Leeuw gegooid worden, nadat deze dagen zonder eten werd gehouden.

Toen hij in het bos aan het rond dwalen was, kwam hij een Leeuw tegen die op de grond lag te kreunen en steunen.

Waarop de slaaf werd vergeven en vrijgelaten, en de Leeuw werd losgelaten in het bos waar hij vandaan kwam.

Moraal van Aesop's Fabel: Dankbaarheid is het teken van nobele zielen.

Toen nam de Leeuw Androcles terug naar zijn grot en bracht hem iedere dat vlees waarvan hij kon leven.

Hij trok de doorn er uit en verbond de klauw van de Leeuw, die spoedig weer omhoog kwam en de hand van Androcles likte zoals een hond.

Er was eens een slaaf met de naam Andocles die van zijn meester ontsnapte en vluchtte naar het bos.

Kort daarna werd de Leeuw losgelaten uit zijn hok en spoedde zich springend en grommend richting zijn slachtoffer.

De Keizer en zijn hele gevolg kwamen om het spektakel te zien en Androcles werd naar het midden van de arena geleid.

De Keizer was verbaasd en liet Androcles naar hem toe komen om het hele verhaal aan hem te vertellen.

Eerst wilde hij vluchten, maar toen hij merkte dat de Leeuw hem niet achterna kwam, draaide hij om en keerde terug naar de Leeuw.

Maar toen hij dichterbij Androcles kwam, herkende hij zijn vriend, ging voor hem liggen en likte zijn handen zoals een vriendelijke hond.